Η Μονή της Παναγίας της Πορταϊτισας βρίσκεται
πέντε χιλιόμετρα νότια του Σουφλίου και μόλις ένα χιλιόμετρο δυτικά του
χωριού Κορνοφωλιά. Το μοναστήρι είναι γυναικείο και αποτελεί μετόχι
της Ιεράς Μονής των Ιβήρων του Άγιου Όρους, ήδη από το 1757.
Βρίσκεται σε μία πανέμορφη τοποθεσία, όπου η θέα είναι υπέροχη. Πρόκειται για
ένα πλούσιο μοναστηριακό συγκρότημα, όπου ξεχωρίζουν το κωδωνοστάσιο, ο
πυλώνας, τα μικρά εκκλησάκια, ο σύγχρονος μεγάλος ξενώνας και φυσικά ο καθολικός
ναός. Ο τελευταίος ξανακτίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον ηγούμενο
Πολύκαρπο. Την εποχή εκείνη (περίοδος Τουρκοκρατίας) η μονή είχε αναχθεί
σε σημαντικό θρησκευτικό, πνευματικό και εθνικό κέντρο του Ελληνισμού.
Ο καθολικός ναός είναι μία λιθόκτιστη, τρίκλητη βασιλική.
Το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο και ο επισκοπικός θρόνος είναι έργο του
περίφημου Σταμάτη Ταλιαδούρου ή Μαδυτηνού, ο οποίος είχε φιλοτεχνήσει τα τέμπλα
σημαντικών ναών του Διδυμοτείχου και του Σουφλίου.
Στο νοτιοδυτικό άκρο του κυρίως ναού υπάρχει μία μικρή
κατασκευή στο δάπεδο, από όπου αναβλύζει αγίασμα. Αλλά και στην αυλή του
ναού βρίσκονται άλλες τρεις πηγές αγιάσματος.
Σπουδαία είναι η εικόνα της Παναγίας της Πορταϊτισας,
έργο του 18ου αιώνα, το οποίο αποτελεί αντίγραφο της εικόνας της
Μονής Ιβήρων, καθώς αποδείχτηκε εξίσου θαυματουργή με την πρωτότυπη. Η εικόνα
αυτή, μαζί με ένα ακόμη ιερό κειμήλιο που φυλάσσεται στο ναό, το πόδι του
Αγίου Χαράλαμπου, έγινε η αίτια να αγκαλιάσουν οι κάτοικου της
Θράκης τη μονή, με αγάπη και σεβασμό. Η Μονή ανήκει στο Δήμο
Σουφλίου και είναι αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου. Πανηγυρίζει στις
23 Αυγούστου (εννιάμερα της Θεοτόκου).
Ο δρόμος για το Μοναστήρι, περνά από τα παλιά ορυχεία του
πηλού (τοποθεσία Καϊάδες). Ο πηλός, είναι μαλακό πέτρωμα από αργίλιο που
όταν βραχεί, δίνει ένα είδος λάσπης μαλακής σαν κρέμα, με θεραπευτικές
ιδιότητες στα εγκαύματα, τις φαγούρες, και την τριχόπτωση.



