Όσιος Παίσιος

''Φορούν οί καημένοι άνθρωποι κάτι τέτοια φυλαχτά, δήθεν γιά νά βοηθηθούν, καί ταλαιπωρούνται. Αυτά πρέπει νά τά κάψουν καί νά παραχώσουν τήν στάχτη ή νά τά πετάξουν στήν θάλασσα καί νά πάνε νά εξομολογηθούν. Έτσι μόνον ελευθερώνονται. Είχε έρθει στο Καλύβι ένας νεαρός πού είχε πολλά προβλήματα καί βασανιζόταν σωματικά καί ψυχικά πάνω άπό τέσσερα χρόνια. Ζούσε αμαρτωλή ζωή καί τόν τελευταίο καιρό είχε κλεισθή στο σπίτι του δεν ήθελε νά βλέπη άνθρωπο. Δυο φίλοι του, πού έρχονταν τακτικά στο Αγιον Όρος, τόν έπεισαν μετά άπό πολλές δυσκολίες νά τόν πάρουν μαζί τους στό Όρος,
μέ σκοπό νά τόν φέρουν στό Καλύβι. Στήν διαδρομή άπό τήν Ούρανούπολη μέχρι τήν Δάφνη, κάθε φορά πού τό καράβι έπιανε σέ σκάλα μοναστηριού, ό νεαρός σωριαζόταν
κάτω. Οί φίλοι του μέ τούς πατέρες πού ήταν στο καράβι προσπαθούσαν νά τόν συνεφέρουν λέγοντας τήν ευχή. Μέ πολλή δυσκολία έφθασαν στο Καλύβι. Ό καημένος μού άνοιξε
τήν καρδιά του, μού μίλησε γιά τήν ζωή του. Είδα ότι βασανιζόταν άπό κάποια δαιμονική επήρεια. Τού είπα νά πάη νά έξομολογηθή εκεί σέ έναν πνευματικό, νά κάνη ό,τι τού πή, καί θά γίνη καλά. Πράγματι πήγε καί εξομολογήθηκε. Όταν μπήκαν στο καράβι, γιά νά επιστρέψουν, είπε στους φίλους του ότι ό πνευματικός τοϋ είπε νά πετάξη στήν θάλασσα τό φυλαχτό πού τοϋ είχε δώσει κάποιος γνωστός του καί τό φορούσε επάνω του, αλλά τού
ήταν αδύνατο νά τό κάνη. Όσο κι αν οί φίλοι του τόν παρακαλούσαν νά σηκωθή νά τό πετάξη, εκείνος έμενε σάν άγαλμα. Δεν μπορούσε νά σηκωθή άπό τό κάθισμα. Τότε τόν
έπιασαν καί μέ πολύ κόπο τόν έβγαλαν έξω στο κατάστρωμα. Μέ τήν βοήθεια τους ό νεαρός κατάφερε νά βγάλη τό φυλαχτό καί νά τό άφήση νά πέση στήν θάλασσα, γιατί δέν είχε τήν δύναμη νά τό πετάξη. Αμέσως αισθάνθηκε νά έλευθερώνωνται τά χέρια του καί τό ταλαιπωρημένο σώμα του απέκτησε δύναμη. Άρχισε άπό τήν χαρά του νά χοροπηδά στον διάδρομο γεμάτος ζωντάνια καί νά δοκιμάζη τήν δύναμη τών χεριών του στά σίδερα καί
στά τοιχώματα τοϋ πλοίου''.