“Βλέπω την Παναγία Γοργοεπήκοο να πιάνη από το χέρι την Καλλιοπίτσα”

Σήμερα κατόπιν παραγγελίας της εξαδέλφης μου Μαρίας Μπέλτσου από Λάρισα, ήλθα στη Μονή να εκπληρώσω ένα τάμα της.
Πριν ένα χρόνο είχε έλθει η εξαδέλφη μου στην Αθήνα για ιατρικές εξετάσεις της μικρής κόρης της, ονόματι Καλλιόπης, πού είχε πολλά προβλήματα υγεί­ας: τα νεφρά της με παλινδρόμηση, εμπύρετο καταστα­ση με σπασμούς και, το κυριότερο, δεν περπάταγε καθόλου ούτε μίλαγε.
Όταν ήλθαν σπίτι μου, είδαν το βιβλίο της Πανα­γίας Γοργοεπηκόου και με ρώτησαν πού βρίσκεται.
Την ιδία μέρα μετά τους γιατρούς, πήρα την εξα­δέλφη μου με τον άνδρα της και τα παιδιά της και ήλθα­με στη Μονή. Ήλθαν με λαχτάρα και παρακαλούσαν την Παναγία να κάνη καλά το παιδί τους και θα ξανάρθουν στη χάρη της.
Γύρω στις 20 Ιανουαρίου βλέπω εγώ η Ζωή Γιόλδαση, πρώτη εξαδέλφη της μητέρας του παιδιού, την Παναγία Γοργοεπήκοο να πιάνη από το χέρι την Καλλιοπίτσα και να ανεβαίνουν από την εξωτερική πύλη της Μονής μέχρι μεσα στο μοναστήρι.
Μετά 5 ημέρες μου τηλεφωνεί από τη Λάρισα η εξαδέλφη μου και μου λέει: «Ζωή κάθεσαι;». Και αφού τη ρώτησα τί συμβαίνει, μου είπε ότι η Καλλιοπίτσα άρχισε να περπατάει, και πολύ γρήγορα μάλιστα, και να μιλάει λίγο.
Τώρα με μεγάλη τους ευγνωμοσύνη προς την Παναγία λαχταρούν την ώρα πού θα ανηφορίσουν για το μοναστήρι να την ευχαριστήσουν για το μεγάλο θαύμα πού έκανε στο παιδί τους.

Ζωή Σίμου-Γιολδάση