8:45 μ.μ.
Η Αγία Ιουλίττα έμεινε χήρα, επιθυμώντας να ζήσει με ευσέβεια μαζί με τον γιό της Κήρυκο που ήταν 3 ετών. Όταν ο Δομητιανός, διοικητής της Λυκαονίας, άρχισε γενικό διωγμό κατά των Χριστιανών το 304, η Ιουλίττα κατέφυγε στην Ταρσό της Κιλικίας, προτιμώντας να στερηθεί τα υπάρχοντά της και να υπομείνει τα δεινά μιας εξορίας, παρά να αρνηθεί τον Χριστό. Εκεί όμως βρήκε μεγαλύτερη αναστάτωση και συλλαμβάνεται και την οδηγούν στο δικαστήριο με το παιδί στην αγκαλιά και ομολογεί την πίστη της στον Χριστό.
Ο διοικητής οργισμένος πρόσταξε να την βασανίσουν. Οι δήμιοι την έδεσαν και την μαστίγωσαν με βούνευρα, ενώ άλλοι, αφού της πήραν το μικρό παιδί που έκλαιγε, το παρουσίασαν στον διοικητή. Ο διοικητής το πήρε στα χέρια του και του είπε:
- Παράτησε την μάγισσα αυτή και έλα σε μένα, τον πατέρα σου. Θα σε κάνω γιό μου και θα κληρονομήσεις όλα τα πλούτη μου και θα έχεις μια ζωή γλυκιά.
Ο Κήρυκος όμως απέστρεψε το βλέμμα του και χτυπώντας τον με τις γροθίτσες του, φώναξε:
- Και εγώ είμαι Χριστιανός! και κλώτσησε στα πλευρά τον τύραννο.
Ο διοικητής τότε άρπαξε το παιδί και το πέταξε βίαια στα πέτρινα σκαλιά του δικαστηρίου. Το κρανίο του συντρίφτηκε και το άγιο βρέφος παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό. Τότε η Αγία Ιουλίττα ευχαρίστησε τον Κύριο, που είχε ανοίξει με τον τρόπο αυτό στον γιό της, τις πύλες της αιωνίου δόξης. Οδηγούμενη ενώπιον του διοικητή που δεν είχε ακόμη ηρεμήσει, δήλωσε πως κανένα μαρτύριο δεν θα κατόρθωνε να νικήσει την αγάπη της για τον Θεό και ότι τα βασανιστήρια θα της επέτρεπαν αντίθετα να συναντήσει το αγαπημένο παιδί της. Ο διοικητής πρόσταξε να την απλώσουν πάνω στο ξύλο και να σχίσουν τις σάρκες της με σιδερένια άγκιστρα, κατόπιν να χύσουν στα μέλη της καυτή πίσσα. Παρά τους πόνους εκείνη συνέχισε να ομολογεί την πίστη της, προσθέτοντας:
- Επείγομαι να πάω να συναντήσω το παιδί μου, για να απολαύσω μαζί του την Βασιλεία των Ουρανών!
Ο διοικητής όταν το άκουσε αυτό, διέταξε τον αποκεφαλισμό της.
- Παράτησε την μάγισσα αυτή και έλα σε μένα, τον πατέρα σου. Θα σε κάνω γιό μου και θα κληρονομήσεις όλα τα πλούτη μου και θα έχεις μια ζωή γλυκιά.
Ο Κήρυκος όμως απέστρεψε το βλέμμα του και χτυπώντας τον με τις γροθίτσες του, φώναξε:
- Και εγώ είμαι Χριστιανός! και κλώτσησε στα πλευρά τον τύραννο.
Ο διοικητής τότε άρπαξε το παιδί και το πέταξε βίαια στα πέτρινα σκαλιά του δικαστηρίου. Το κρανίο του συντρίφτηκε και το άγιο βρέφος παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό. Τότε η Αγία Ιουλίττα ευχαρίστησε τον Κύριο, που είχε ανοίξει με τον τρόπο αυτό στον γιό της, τις πύλες της αιωνίου δόξης. Οδηγούμενη ενώπιον του διοικητή που δεν είχε ακόμη ηρεμήσει, δήλωσε πως κανένα μαρτύριο δεν θα κατόρθωνε να νικήσει την αγάπη της για τον Θεό και ότι τα βασανιστήρια θα της επέτρεπαν αντίθετα να συναντήσει το αγαπημένο παιδί της. Ο διοικητής πρόσταξε να την απλώσουν πάνω στο ξύλο και να σχίσουν τις σάρκες της με σιδερένια άγκιστρα, κατόπιν να χύσουν στα μέλη της καυτή πίσσα. Παρά τους πόνους εκείνη συνέχισε να ομολογεί την πίστη της, προσθέτοντας:
- Επείγομαι να πάω να συναντήσω το παιδί μου, για να απολαύσω μαζί του την Βασιλεία των Ουρανών!
Ο διοικητής όταν το άκουσε αυτό, διέταξε τον αποκεφαλισμό της.
❈ Aπολυτίκιον Ήχος δ'. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ: Η καλλιμάρτυς του Χριστού Ιουλίττα, συν τριετεί αμνώ αυτής τω Κηρύκω, δικαστικού προ βήματος παρέστησαν φαιδρώς, εύτολμοι κηρύττοντες, των χριστώνυμον κλήσιν, άμφω μη πτοούμενοι, απειλάς των τυρράνων· και στεφηφόροι νυν εν ουρανοίς, αγαλλιώνται, Χριστώ παριστάμενοι.
Άγιοι Κήρυκε και Ιουλίττα πρεσβεύσατε υπέρ ημών
