«Για να πέρασης στην βουλή τού Θεού, πρέπει να γίνεις "βουλευτής" τού Θεού, όχι "βολευτής" τού εαυτού σου».

Πνευματικοί λόγοι Αγίου Παϊσίου

- Γέροντα, πώς τα βλέπετε τα πράγµατα;

- Εσείς πώς τα βλέπετε;

- Εµείς τι να πούµε, Γέροντα;  Εσείς να µας λέγατε.

- Ή ησυχία πού επικρατεί µε ανησυχεί. Κάτι ετοιµάζεται. Δεν έχουµε καταλάβει

καλά σε τι χρόνια ζούµε ούτε σκεφτόµαστε ότι θα πεθάνουµε. Δεν ξέρω τι θα γίνει· πολύ 
δύσκολη κατάσταση! Ή τύχη τού κόσµου κρέµεται από τα χέρια µερικών, άλλα ακόµη ό 
Θεός κρατά φρένο. Χρειάζεται να κάνουµε πολλή προσευχή µε πόνο, για να βάλει ό Θεός 
το χέρι Του. Να το πάρουµε στα ζεστά και να ζήσουµε πνευµατικά. Είναι πολύ δύσκολα 
τα χρόνια. Έχει πέσει πολλή στάχτη, σαβούρα, αδιαφορία. Θέλει πολύ φύσηµα, για να 
φύγει. Οι παλιοί έλεγαν ότι θα έρθει ώρα πού θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι. Πετάνε τους 
φράκτες, δεν υπολογίζουν τίποτε. Είναι φοβερό! Έγινε µία βαβυλώνια. Να κάνουµε 
προσευχή να βγουν οι άνθρωποι από αυτήν την βαβυλώνια. Διαβάστε την προσευχή των 
Τριών Παίδων¹, να δείτε µε πόση ταπείνωση προσεύχονταν και τον 82° Ψαλµό: « Ό 
Θεός, τις όµοιωθήσεταί σοι, µή σιγήσης...». Αυτό πρέπει να γίνει, αλλιώς δεν γίνεται 
χωριό. Θέλει θεϊκή επέµβαση.

Μπαίνουν µερικές αρρώστιες ευρωπαϊκές και προχωρούν όλο προς το χειρότερο. 
Μου  είπε  ένας  Κύπριος  οικογενειάρχης  πού µένει  στην  Αγγλία: «Κινδυνεύουµε 
πνευµατικά. Πρέπει να φύγω από την Αγγλία οικογενειακώς». Βλέπεις εκεί ό πατέρας να 
παίρνει την κόρη, ή µάνα τον γιό. Όλους τους στεφανώνουν, όλους τους ευλογούν. Κάτι 
πράγµατα..., ντρέποµαι να τα πω. Και εµείς κοιµόµαστε µε τα τσαρούχια. Δεν λέω να 
πάρουµε πλακάτ, αλλά να στρέψουµε την προσοχή µας στον µεγάλο κίνδυνο πού 
περιµένουµε και να υψώνουµε τα χέρια στον Θεό. Να κοιτάξουµε πώς να αµυνθούµε 
κατά τού κακού. Χρειάζεται να κρατάµε λίγο φρένο, γιατί όλα πάνε να τα ισοπεδώσουν. 
Τώρα είναι να λέει κανείς το ψαλµικό: «Θοϋ τους άρχοντας αυτών ως τον Ώρήβ και Ζήβ 
καί Ζεβεέ καί Σαλµανά..., οϊτινες είπαν κληρονοµήσωµεν έαυτοϊς τό άγιαστήρων τού 
Θεού»².

Σύγχυση µεγάλη υπάρχει. Μύλος γίνεται· είναι ζαλισµένοι οι άνθρωποι. Ό κόσµος 
είναι όπως οι µέλισσες. Αν χτυπήσεις την κυψέλη, οι µέλισσες βγαίνουν έξω και αρχίζουν 
«βούου...» και γυρίζουν γύρω από την κυψέλη αναστατωµένες. Ύστερα ή κατεύθυνση τους 
θα εξαρτηθεί από τον άνεµο πού θα φυσήξει. Αν φυσήξει βοριάς, θα πάνε µέσα. Αν 
φυσήξει νοτιάς, θα φύγουν. Έτσι και τον κόσµο τον φυσάει... «Εθνικός Βοριάς», 
«Εθνικός Νοτιάς», και είναι ό καηµένος ζαλισµένος. Όµως, αν και γίνεται τέτοιο βράσιµο, 
νιώθω µέσα µου µία παρηγοριά, µία σιγουριά. Μπορεί να ξεράθηκε ή ελιά, άλλα θα πετάξει 
νέα βλαστάρια. Υπάρχει µία µερίδα Χριστιανών, στους οποίους αναπαύεται ό Θεός. 
Υπάρχουν ακόµη οι άνθρωποι τού Θεού, οι άνθρωποι της προσευχής, και ό Καλός Θεός 
µας ανέχεται, και πάλι θα οικονοµήσει τα πράγµατα. Αυτοί οι άνθρωποι της προσευχής 
µάς δίνουν ελπίδα. Μή φοβάσθε. Περάσαµε σαν έθνος τόσες µπόρες και δεν χαθήκαµε, και 
θα φοβηθούµε την θύελλα πού πάει να ξεσπάσει; Ούτε τώρα θα χαθούµε. Ό Θεός µας 
αγαπά. Ό άνθρωπος έχει µέσα του κρυµµένη δύναµη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα 
δύσκολα χρόνια. Μία µπόρα θα είναι.

¹ Βλ. Δαν.2-2, Προσευχή Άζαρίου και Ύµνος των Τριών Παίδων

² Ψαλµ. 82,12-13 καί βλ. Κριτ. 7 καί 8.

 Δεν σάς τα λέω αυτά, για να φοβηθείτε, άλλα για να ξέρετε πού βρισκόµαστε. Για µάς είναι µία µεγάλη ευκαιρία, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες, το µαρτύριο. Να είστε µε τον Χριστό, να ζείτε σύµφωνα µε τις εντολές Του και να προσεύχεσθε, για να έχετε θείες δυνάµεις και να µπορέσετε να αντιµετωπίσετε τις δυσκολίες. Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθει ή θεία Χάρις. Αυτό πού θα βοηθήσει πολύ είναι να µπει µέσα µας ή καλή ανησυχία: πού βρισκόµαστε, τι θα συναντήσουµε, για να λάβουµε τα µέτρα µας και να ετοιµασθούµε. Ή ζωή µας να είναι πιο µετρηµένη. Να ζούµε πιο πνευµατικά. Να είµαστε πιο αγαπηµένοι. Να βοηθούµε τους πονεµένους, τους φτωχούς µε  αγάπη, µε πόνο, µε καλωσύνη. Να προσευχώµαστε να βγουν καλοί άνθρωποι.